Valenfijn

14 februari, Valentijn.
Een dag vol chocoladepasteitjes, liefdevolle kaartjes, verliefde koppeltjes hand in hand kuierend door de drukke winkelstraten, een dag die me voorheen deed walgen!
Nooit eerder had een jongen die ik zogenaamd liefhad het romantische gen in zich of was hij het waard om te vieren wat er klaarblijkelijk niet was tussen ons beiden.
Maar dit jaar is alles anders, deze prins draafde mijn saaie leven binnen goed voorzien van oren en poten en vooral van de juiste genen om er een perfecte magische Valentijn van te maken. Al maanden pruttelde het in mijn hersenpannetje, op zoek naar een verlicht cadeau, eentje dat de magische taferelen die ik als klein meisje op het beeldscherm bewonderde in werkelijkheid omzette. In mijn hoofd ben ik één groot cliché (maar zwijg stil dit blijft ons geheim, tussen pen en papier). Ik had het perfecte beeld geschetst in mijn hoofd: duistere woonkamer, een pad van kaarsjes kronkelend over de vloer die mijn geliefde de weg verlicht naar een buffet van sushi op mijn naakte lichaam, oosterse muziek die ons in hogere sferen brengt, verwonderde oogjes en laaiende passie. Een huiskamer gevuld met magie en romantiek.
Met zweethandjes, bonzend hart en guitige oogjes schoof ik de voordeur open, waar een lege gang me begroette. “ hij heeft zich weer achter de voordeur verstopt” dacht ik.
Ik schrok me dan ook een hoedje toen hij vanuit een berg jassen plots voor mijn neus opdook en me breed lachend een gelukkige Valentijn wenste. En het bonzen ging maar door...
Ik werd onmiddellijk in quarantaine geplaatst in de gang terwijl hij geheimzinnig de deur achter zich sloot en verdween? (beter dan op toilet dacht ik nog)
Een tafel boordevol kadootjes! Als een prinses werd ik overladen met liefdevolle attenties, één voor één, stuk voor stuk weldoordacht. Ik keek ernaar en dacht hij snapt me, de eerste die weet wie ik ben, hoe ik denk, wat ik leuk vind en wat liefde is…
Liefde is: elkaar kussen geven, lekker samen eten, samen een badje nemen, en niet naar retro acid gaan? ;)
Er lag ook een schattig kaartje en perkament mijn de zoetste en meest waardevolle woorden op de tafel, ik werd er zowaar stil van het raakte me tot in mijn diepste ik, elk sproetje van mijn sterrenhemel ging aan het dansen en mijn mascara ging naar de haaien. *knuffel knuffel*
De tederheid en traantjes drupten ervan af.
Ik verblijdde mijn moefie met de camera waarvan ik wist dat hij deze graag wenste, zijn oogjes fonkelde en het kleine jongetje in hem was blij met zijn nieuwe speeltje.
We smulden samen van hartvormige boterhammetjes en trokken kortstondig de stad in.
Een bende boefjes van de ksa ontvoerde ons voor een opdracht en één van die koters ging door de knieën (huwelijksaanzoek? ) “heeft jouw vader een snoepjeszaak, want je bent om van te snoepen!” Ik ben stevie’s kleine bonbon, dacht ik bij mezelf, nam mijn mon cherieke bij de hand en trok glunderend op aardbeienjacht.
De vlindertjes in mijn buik vierden hoog tij, want enkel zij wisten wat er die avond nog volgen zou. Na een beetje tv kijken en een lekker oosters soepje, was het mijn beurt om als een dief in de nacht mijn “gemene” plan in werking te zetten. Ik liet mijn arme wederhelft aan zijn lot over en creëerde een sprookjesachtige atmosfeer vol kaarsen en lekkernijen, waarvan ik hoopte het lekkerste te zijn. Ik sloot mijn ogen absorbeerde de rustgevende muziek, kwam tot rust en liet mijn lieverd smullen. Wat zag hij er verrukkelijk uit met zijn dotjes en waaiertje in de hand,vlijtige stokjes in de aanslag, en sushi zover mijn huid strekte. Tast toe!
Hij had vast grote honger, want hij kuste me op elk plekje en we verdronken in elkaar bij een oase van kaarslicht. Een romantisch tafereel in ons eigenste liefdesverhaal, waarbij pauze en rewind mijn favoriete knopjes zijn. Ik genoot van de puurheid, het flakkerende licht, de warmte van onze lichamen en besef dat de herinnering die ik later zal hebben aan mijn eerste Valentijn eentje zal zijn die niet te omschrijven is en enkel gekend is door twee geliefden: hij & ik! Ik waande me een pretty woman.
Tevens ook hoofdstuk twee van onze avond, een romantische film die we samen bekeken genietend van een theetje, sigaretje en een warme blanky die onze snuggle nog gezelliger maakte. Een woord is een woord, nog steeds klevend in de rustgevend sfeer, ons wanend in een spa-resort genoten we van elkaars naaktheid bij kaarslicht en deugddoende massage met warme massage-olie. Kleine extase ten opzichte van datgene dat nog zou volgen, flikkerflakker, onze passie wakkerde aan zoete lippen die elkaar streelden en een zetel die ons beiden lonkte. Glimmende olie op onze lichamen, bonzend hart en veel verlangens. We verloren onszelf in het moment, in elkaar. Het hoogtepunt van onze romantische film. Ik heb genoten met volle teugen van Steve, mijn lekker snoepje, zoeter dan de chocoladefondue die volgde. Nog even samen voor de buis, een kort bedverhaaltje en de feeërieke dag was helaas ten einde. Toen ik daar in het donker in zijn armen lag, dacht ik nog bij mezelf dat alles wat ik als klein meisje me voor ogen hield als de perfecte man en de perfecte relatie, dat datgene zich nu naast me lag, warme lucht in mijn nek blies en me stevig vasthield. Valenfijn is een mooie dag, maar onze liefde is tijdloos.
“Bedankt voor al dat moois” fluister ik en speelde de film opnieuw.