jij vlezig cliché

Oh, jij vlezig cliché
ogend door merg en been
ik verzet je jouw zinnen
en vrij je op papier

en je kneed me en knecht me
Slaaft me en vlecht me
Doorheen jaren van verliezen,
hart en verstand.

vreet me en verteer me
lust en blust in mij
ik zweef en weef
gedachten uit het grijs

van jij van mij en ik van jou
en hoe jij dan zei,
“ik lief je vrouw”
En je ontroert me de mond

Ik verlies me,
En kies je telkens weer
Want, wat is wind zonder haren
Een zee zonder baren,

Liefde zonder haten
Zo verlies ik me,
En kies ik je telkens weer,
jij mijn vlezig cliché


Nota: weer een liefdesgedichtje, maar: "mijn pen schrijft, waar mijn hart van vol is!"