knock knock it's me

knock knock it's me

De dag van vandaag


Om op een dag als vandaag te schrijven
Schrijven met de woorden in de lucht die wervelen om hun as
Luisteren naar de zeewind die het strand net blaast
Kijken hoe de witgrijze lucht van helderheid schrijnt
Zo zal ik op een dag als vandaag schrijven, om vandaag niet te verliezen…

dinsdag 11 augustus 2009

Mijn abonné préféré



ik zou me willen kleden, willen opmaken zoals mijn binnenkant eruit ziet, zoals mijn ziel schreeuwt naar haar favoriete lipstick, ik zou mijn angsten willen tekenen en mijn kracht willen aantrekken, mijn liefde en passie opsteken en mijn trots en jaloezie willen omhangen, kousen van woede en een gebreide trui met grote gaten voor mijn intelligentie. De leukste grappen zal ik snoeren, rond borsten vol gedichten en ik hul me in krantenpapier, zodat ik immer boeiend blijf. Elke ochtend zou je me lezen en mag ik zonder excuus bij je in bed. Je morst wat koffie op mijn hoeken, en plukt de kruimels van mijn literaire bloot. Na dagelijkse vleespartijen draag ik je als een zegel op mijn hart, als een ring om mijn vinger,als een moedervlekje op mijn huid, ik ben stapel op jou en daardoor kan ik nu zo hoog reiken. In je gezicht, in je lichaam, zoals je loopt en ligt en eet en leest, heb je de trekken van liefde aangenomen. En op het einde van de dag trek ik mijn angsten uit, want ik hoef je niet te vrezen, morgen zal jij me weer lezen! Mijn abonné préféré

Veel liefs,
Jouw groen blaadje.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten